F1

Z kart historii: Najbardziej pamiętne wyścigi na Suzuce

Dodane: 2011-10-07 20:15:22

Przez: Ewa Zaborska

GP Japonii już 12-krotnie wyłaniało mistrza świata F1. Wyścigi te musiały więc obfitować w ważne, pamiętne czy dramatyczne wydarzenia. Oto kilka z nich.

W przededniu kwalifikacji Grand Prix Japonii 2012, po którym znów możemy poznać mistrza świata królowej sportów motorowych, przedstawiamy kilka najbardziej pamiętnych wyścigów ostatniego 20-lecia na torze Suzuka.

1989: Japonia była przedostatnim wyścigiem sezonu. Na tym etapie w klasyfikacji generalnej prowadził Alain Prost z McLarena, który o 12 punktów wyprzedzał swojego partnera z zespołu Ayrtona Sennę. Za zwycięstwo kierowca otrzymywał 9 punktów, więc do podziału do końca sezonu zostało 18. Oznaczało to, że jeśli Senna nie dojechałby do mety, Prost zostałby mistrzem świata bez względu na zajęte miejsce. Z drugiej strony Brazylijczyk koniecznie musiał wygrać wyścig, aby zachować szansę na tytuł. Kwalifikacje wygrał Senna przed Prostem, ale to Francuz ruszył szybciej i wysunął się na prowadzenie. Senna dogonił go ok. 40 okrążenia i przez kolejnych kilka okrążeń utrzymywał się tuż za kolegą z zespołu. Senna zaatakował w końcu Prosta w szykanie za słynnym zakrętem 130R, ale Francuz nie odpuścił: oba McLareny wypadły z toru. Prost wysiadł z bolidu, akceptując porażkę, podczas gdy Senna dał znać porządkowym, by ci wepchnęli go z powrotem na tor. Brazylijczyk kontynuował jazdę, choć uszkodzone przednie skrzydło sprawiło, że musiał zjechać do alei serwisowej. Po szalonej pogoni Senna wyprzedził lidera, Alessandro Nanniniego (Benetton) na dwa okrążenia przed końcem wyścigu i pierwszy przeciął linię mety. Niestety nie było mu dane wygrać wyścigu – tuż po wyścigu Senna został zdyskwalifikowany za ominięcie szykany w następstwie kolizji z Prostem. Podczas opóźnionej ceremonii na podium stanęli Alessandro Nannini (to jego jedyne zwycięstwo w F1), Riccardo Patrese i Thierry Boutsen (obaj z Williamsa). Alain Prost został mistrzem świata po raz trzeci w karierze. Do dziś wiele osób zastanawia się nad tym, czy Francuz umyślnie spowodował zderzenie z Senną.

1990: Rok po kontrowersyjnych wydarzeniach na Suzuce nie miało być wcale spokojniej. Przed wyścigiem w klasyfikacji generalnej prowadził Senna (78 punktów) przed Prostem (69 punktów), który po roku 1989 odszedł z McLarena do Ferrari. Tym razem to Brazylijczykowi mogło zależeć na tym, żeby jego były partner z zespołu nie dojechał do mety – odpadnięcie z wyścigu Prosta oznaczałoby tytuł dla Senny. Brazylijczyk wygrał kwalifikacje (Prost był 2.), ale był niezadowolony z ułożenia pól startowych. Pole position znajdowało się na brudnej stronie toru, co oznaczało, że startujący z niego kierowca był w gorszej pozycji niż zawodnik startujący z 2. pola. Senna wniósł przed wyścigiem o zamianę stron pól startowych, ale jego prośba została odrzucona przez ówczesnego prezydenta FISA Jeana Marie Balestre’a. Niezadowolony Senna zapowiedział, że jeżeli Prost wyjdzie na prowadzenie przed pierwszym zakrętem, Brazylijczyk wjedzie w niego. Jak zapowiedział, tak i zrobił – Francuz wyprzedził kierowcę McLarena po zgaśnięciu świateł, ale Senna nie odpuścił i oba bolidy zakończyły wyścig na pierwszym zakręcie. W ten kontrowersyjny sposób Senna przypieczętował zdobycie drugiego mistrzostwa.

2005: To całkiem niedawne Grand Prix Japonii uważane jest przez wielu za jeden z najlepszych wyścigów w karierze Kimiego Räikkönena (wówczas McLaren). Na skutek opadów deszczu wielu czołowych kierowców startowało do wyścigu z końca stawki. Räikkönen ruszał z 17. pola, Alonso (Renault) z 16., a Schumacher z 14. Pole position wywalczył Ralf Schumacher. Po starcie Räikkönen stracił kolejne pozycje, podczas gdy Alonso przebił się na pierwszym okrążeniu aż na 8. lokatę. Podczas gdy Hiszpan walczył z Christianem Klienem, którego musiał wyprzedzić aż 3 razy (FIA dwa razy poleciła Renault oddanie pozycji kierowcy Red Bulla), Räikkönen przebijał się przez stawkę. Fin zwyciężył w wyścigu, wyprzedzając na ostatnim okrążeniu Giancarlo Fisichellę z Renault, Fisichella dojechał 2., a podium uzupełnił Fernando Alonso, który w drodze do mety musiał dwa razy wyprzedzić Michaela Schumachera – w tym raz śmiałym manewrem po zewnętrznej łuku 130R.

2006: Wyścig na Suzuce był przedostatnim wyścigiem w sezonie. Michael Schumacher (Ferrari) i Fernando Alonso (Renault) mieli przed nim po 116 punktów. Kwalifikacje wygrał Felipe Massa przed Schumacherem, podczas gdy Alonso zajął dopiero 5. miejsce. Schumacher wyprzedził swojego partnera z zespołu kilka okrążeń po starcie i objął prowadzenie. 10 punktów, jakie otrzymałby za zwycięstwo gwarantowałoby mu prowadzenie w klasyfikacji generalnej na jeden wyścig przed końcem sezonu. Niestety dla Niemca na 37. okrążeniu silnik w jego Ferrari odmówił posłuszeństwa. Była to pierwsza awaria silnika Schumachera od czasu Grand Prix Francji 2000! Alonso przemknął obok, machając Niemcowi na pożegnanie i pojechał po zwycięstwo. Po wyścigu miał 10 punktów przewagi nad swoim jedynym rywalem w walce o mistrzostwo – nie mógł nie skorzystać z takiego prezentu i dwa tygodnie później w Brazylii zdobył swoje 2. mistrzostwo świata.

Czytaj też:

Historia toru Suzuka