F1

Historia toru Yeongam

Dodane: 2011-10-14 16:55:57

Przez: Ewa Zaborska

Pierwszy wyścig odbył się tu zaledwie przed rokiem. Poznaj krótką historię koreańskiego toru i przypomnij sobie pełne wydarzeń zeszłoroczne Grand Prix.

Projekt toru Yeongam wyszedł spod ręki nadwornego architekta F1 – Hermana Tilkego. Tor składa się z dwóch części: stałej i tymczasowej. Część tymczasowa, która służy za tor tylko podczas weekendu wyścigowego, wiedzie wzdłuż portu. Dzięki temu możliwe jest oglądanie wyścigu z pobliskiej promenady, hoteli czy zacumowanych przy brzegu jachtów. Podczas trwania Grand Prix wykorzystywane są też miejscowe sklepy, restauracje czy kawiarnie, które wchodzą w skład alei serwisowej.

2 września 2009 r. ogłoszono, że niedługo rozpocznie się budowa toru, a jego przedstawiciele byli pewni, że zostanie ona ukończona na czas, by rozegrać Grand Prix w 2010 r. W grudniu 2009 potwierdzono, że budowa przebiega zgodnie z planem, choć przyznano, że największym problemem jest zapewnienie odpowiedniej ilości miejsca, które pomieściłoby wszystkich pracowników teamów i widzów. Niemniej tor miał być gotowy na 5 lipca 2010 r. Organizatorzy odmówili od razu organizacji (śladem Singapuru) wyścigu nocnego – chcieli najpierw zdobyć doświadczenie i wiedzę z zakresu przebiegu Grand Prix.

Mimo zapewnień Koreańczyków, wciąż powracały obawy, że tor nie zostanie ukończony na czas. Otwarcie obiektu zostało przełożone na 5 września 2010 r., a dzień wcześniej odbył się tam pokaz zatytułowany „Circuit Run 2010”. Jedną z głównych atrakcji był przejazd po torze Karuna Chandhoka w bolidzie F1 zespołu Red Bull Racing wyposażonym inną wersję silnika Renault używanego przez team. Hindus przejechał 14 okrążeń, a na trybunach zasiadło 4 tysiące widzów. Nagrania z pokazu natychmiast obiegły świat – wszyscy mogli zobaczyć plac budowy, jakim wciąż był tor. Znów pojawiły się głosy wątpiące w powodzenie przedsięwzięcia.

Pierwszy wyścig na torze był zaplanowany na 24 października, ale obiekt wciąż nie przeszedł ostatecznej inspekcji... ta miała się w końcu odbyć 28 września 2010 r., jednak została przełożona na 11 listopada. W końcu delegaci FIA wydali pozwolenie na organizację wyścigów F1 zaledwie 10 dni przed planowaną pierwszą sesją treningową, a Charlie Whiting określił stan toru jako „satysfakcjonujący”. Umowa o organizację wyścigów została zawarta na 7 lat z opcją przedłużenia na kolejnych 5, co oznacza, że wyścigi odbywałyby się na Yeongam do 2021 r. Na tym torze ma się także odbyć w 2011 r. wyścig Korea Super Prix – wyścig z serii Formuły 3, który wcześniej odbywał się w latach 1999–2003 na torze Changwon City Raceway.

Budowa toru pochłonęła ok. 77 milionów dolarów amerykańskich.

Przypomnijmy, jak przebiegał jedyny do tej pory wyścig o GP Korei (2010), który na żywo oglądało 135 000 widzów. Zespoły przyjechały na nieznany sobie obiekt, na którym ostatnia warstwa asfaltu została położona zaledwie 10 dni przed startem weekendu wyścigowego. To zrodziło obawy o ewentualną śliskość nawierzchni, wciąż wydzielającej oleje. Po pierwszych treningach kierowcy wyrażali się o nowym torze pochlebnie. Z powodu silnych opadów deszczu wyścig rozpoczął się za samochodem bezpieczeństwa. Kierowcy przejechali jednak zaledwie 3 okrążenia nim na torze pojawiła się czerwona flaga. Po ok. 40 minutach oczekiwania na poprawę warunków znów ruszono i znów za samochodem bezpieczeństwa. Większość kierowców narzekała przez radia pokładowe na bardzo złe warunki jazdy, podczas gdy Lewis Hamilton zapewniał, że warunki są bardzo dobre. Po długo wyczekiwanym zjeździe samochodu bezpieczeństwa wreszcie rozpoczęło się właściwe ściganie. Niedługo później ówczesny lider klasyfikacji generalnej, Mark Webber, wjechał na mokry krawężnik, wpadł w poślizg i mocno rozbił bolid, zabierając ze sobą bezradnego Nico Rosberga w Mercedesie. Przejechawszy ponad 75% dystansu wyścigu, jego lider Sebastian Vettel zaczął skarżyć się na coraz gorszą widoczność (zapadał zmrok), sugerując tym samym wcześniejsze zakończenie wciąż mokrego i zdradzieckiego wyścigu, w którym nietrudno było o pomyłkę. Prośba nie została jednak wysłuchana, szczególnie, że chwilę później jadący na 3. miejscu Lewis Hamilton zapewniał o świetnej widoczności. Jak się później okazało: Vettel miał przeczucie, domagając się wcześniejszego finiszu: na 9 okrążeń przed końcem silnik w jego bolidzie odmówił posłuszeństwa, a Niemiec zakończył wyścig przedwcześnie. Tym samym zwycięzcą został Fernando Alonso z Ferrari przed Lewisem Hamiltonem (McLaren) i Felipe Massą (Ferrari). Dzięki niedojechaniu do mety obu bolidów Red Bulla Alonso awansował też na pierwsze miejsce w klasyfikacji generalnej. Dekoracja zwycięzców na podium odbywała się już właściwie w całkowitych ciemnościach.

wikipedia.org, źródła własne

Więcej o GP Korei znajdziesz w Centrum Informacji Wyścigowej: informacje, szczegóły, statystyki, ciekawostki, wypowiedzi i wiele więcej…