F1

Historia toru Yas Marina

Dodane: 2011-11-12 00:57:29

Przez: Ewa Zaborska

Przed nami trzeci w historii wyścig o GP Abu Zabi. Nim zgasną światła, poznaj historię tego pełnego przepychu, choć do tej pory mało emocjonującego, toru.

Abu Zabi to kraj w ciągłym ruchu. Szejkom nie wystarczają największe na świecie zasoby ropy, w związku z czym rozpoczęli zakrojony na szeroką skalę program rozwojowy. W jego ramach powstał jeden z klejnotów korony Abu Zabi – 5,5-kilometrowy tor Yas Marina, na którym 1 listopada 2009 r. odbyło się pierwsze w historii Grand Prix Abu Zabi. Był to jednocześnie pierwszy w historii wyścig rozgrywany o zmroku, gdzie niezwykle silne oświetlenie zapewniało, by przejście między dniem a nocą nie miało wpływu na jazdę.

Tor, który miał zrewolucjonizować sposób projektowania torów F1, położony jest na wyspie Yas. Najwyższa osiągana na nim prędkość to ok. 320 km/godz., a średnio kierowcy poruszają się tu z prędkością 195 km/godz. Wyścig odbywa się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, a podczas jednego okrążenia kierowcy pokonują 9 zakrętów w prawo i 11 w lewo. Tor został zaprojektowany z jedną myślą – tą o wyścigach. Znajdują się tu zatem szybkie części (w tym najdłuższa prosta w kalendarzu F1), wąskie zakręty stworzone z myślą o wyprzedzaniu, a nawet kręta sekcja zaprojektowana na kształt torów ulicznych. Wszystkie te zróżnicowane elementy tworzą jeden z najdłuższych i najbardziej wymagających torów na świecie.

Projekt toru wyszedł spod ręki znanego architekta torów F1 – Hermana Tilkego i miał swoim przepychem rzucić wyzwanie takim torom jak Monako czy Walencja. Pętla wiedzie wzdłuż nowowybudowanej przystani, w której zawsze cumują liczne bogate jachty.

W skład toru wchodzi kilka innowacyjnych elementów; to m.in.: 5-gwiazdkowy hotel Yas Marina, przez który wiedzie tor, 60-metrowa wieża zasilania słonecznego, oferująca odwiedzającym zatykający dech w piersiach widok, czy aleja serwisowa, z której wyjazd prowadzi przez tunel.

Nowością jest także to, że wszystkie trybuny są kryte, by osłonić widzów od palącego pustynnego słońca, a najnowocześniejszy budynek w alei mieści w sobie 40 klimatyzowanych garaży. Nie da się więc ukryć, że największymi zaletami toru są dla odwiedzających luksus i niezapomniane widoki.

Czy jednak tor dostarcza emocji także tych związanych z samym ściganiem? Do tej pory odbyły się tu dwa wyścigi i żaden z nich nie obfitował w liczne akcje na torze. W 2009 r. przyjechaliśmy do Abu Zabi, znając już mistrza świata (Jenson Button). Emiraty dostarczyły wyścigu pięknego wizualnie, ale mało emocjonującego – niedziela upłynęła pod znakiem procesji. W roku 2010 było nieco lepiej, ale głównie dlatego, że o tytuł wciąż walczyło aż 4 kierowców. Błąd strategów Ferrari sprawił wówczas, że Fernando Alonso utknął na większość wyścigu za Witalijem Pietrowem z Renault. Tuż za Hiszpanem jechał również walczący o tytuł Mark Webber. Jak się wówczas okazało, tor (wbrew zapowiedziom jego twórców) nie dawał kierowcom wielu możliwości wyprzedzania – ani Alonso ani Webber nie byli w stanie minąć Pietrowa i nawiązać walki o czołowe lokaty. W efekcie tych wydarzeń, po kolejnym wyścigu–procesji mistrzem świata został Sebastian Vettel.

W tym roku znów zawitaliśmy do Abu Zabi znając mistrza świata tak kierowców (Sebastian Vettel), jak i konstruktorów (Red Bull Racing). Nie możemy więc liczyć na ekscytujące rozwiązanie związane z walką o tytuł. Czy Emiraty nadrobią te braki, dostarczając nam widowiskowych pojedynków między kierowcami? Z myślą o tym organizatorzy ustalili dwie strefy DRS. Jak mówi przysłowie – do trzech razy sztuka, miejmy więc nadzieję, że trzeci wyścig w Abu Zabi będzie w końcu tak ciekawy, jak piękny i pełen przepychu jest tor.

f1.com