F1

Wygrani i przegrani GP Brazylii

Dodane: 2011-11-28 19:50:03

Przez: Ewa Zaborska

Kto zakończył sezon na fali, a kto niekoniecznie. Wygrani i przegrani ostatniego wyścigu sezonu.

Wygrani:

Mark Webber (Red Bull Racing, P1)

Ostatni wyścig i pierwsze, wymarzone zwycięstwo w sezonie Marka Webbera, który jeszcze rok temu walczył o mistrzowski tytuł do ostatniego grand prix, by w tym sezonie być cieniem samego siebie. Webber został uhonorowany nagrodą DHL dla najszybszego kierowcy sezonu, którą otrzymuje autor największej liczby najszybszych okrążeń. Na potwierdzenie Webber i w Interlagos wykręcał najszybsze kółko za najszybszym kółkiem – mimo komunikatów inżyniera wyścigowego, mówiącego Australijczykowi, by już przyhamował. Mark nie posłuchał, pokazując, że potrafi jeździć w stylu Sebastiana Vettela i kończąc sezon na fali. Jednocześnie team zadbał o fanów i dostarczył im tematów do rozmów na całą przerwę zimową: do lutego nie zostanie zapewne rozstrzygnięta zagadka tajemniczej awarii skrzyni biegów Sebastiana Vettela, która mimo „poważnych problemów” na 14. okrążeniu pozwoliła Niemcowi wykręcić najszybsze kółko na kilka okrążeń przed końcem wyścigu. Team order, by pomóc potrzebującemu zwycięstwa Webberowi czy prawdziwa awaria? Pewnie nigdy się nie dowiemy. Ważne jednak, że Webber wyścig wygrał – na zwycięstwo zdecydowanie zasłużył, ale też bardzo go potrzebował.

Jenson Button (McLaren, P3)

Jenson przypieczętował tytuł wicemistrza świata w Brazylii w świetnym stylu. Znów był szybszy od Hamiltona w kwalifikacjach i znów zaliczył bardzo dobry ostatni stint. Na początku dał się ograć jak dziecko Fernando Alonso, potem jednak ze spokojem odzyskał to co stracił, wykorzystując przewagę McLarena nad Ferrari na twardszej mieszance. Choć „spokojnie” to może nie najlepsze słowo – po ostatnich pit stopach Button odrabiał stratę do Alonso w imponującym tempie ok. 1 sekundy na okrążeniu.

Adrian Sutil (Force India, P6)

Kolejka do bolidów Force India ustawiła się już dawno, niektórzy stosują wręcz szantaż emocjonalny, by dostać swoją szansę, a Adrian Sutil kontynuuje swoją (widoczną od kilku wyścigów) passę nieułatwiania decyzji szefostwu i spisywania się wyjątkowo dobrze. Vijay Mallya obiecywał podać skład zespołu jeszcze przed Grand Prix Abu Zabi. Decyzji wciąż jednak nie podjęto. Jeśli Mallya myślał poważnie o niezatrudnianiu Sutila w przyszłym sezonie, to po ostatnich wyścigach w jego głowie musiały pojawić się znaki zapytania dotyczące słuszności tej decyzji.

Kamui Kobayashi (Sauber, P9)

Kobayashi wciąż niestrudzenie udowadnia czemu jest ulubieńcem tak wielu kibiców. Tym razem zrobił to, przebijając się z 16. pola startowego do punktowanej dziesiątki. Sauber już wcześniej wyprzedzał Scuderię Toro Rosso w klasyfikacji generalnej (o 1 punkt), a postawa Japończyka przypieczętowała siódme miejsce w tabeli i pozwoliła szefom odetchnąć z ulgą.

Przegrani:

Fernando Alonso (Ferrari, P4)

Alonso znów pokazał, że DRS i KERS nie są nikomu potrzebne, a najlepsze manewry wyprzedzania wykonuje się w najmniej spodziewanych miejscach. Minięcie Jensona Buttona po zewnętrznej zakrętu numer 5 wprawiło w osłupienie byłych kierowców F1, a obecnie komentatorów BBC, Martina Brundle’a i Davida Coultharda, jednak ta brawura na niewiele się zdała: po założeniu twardszych opon Ferrari znów cierpiało, nie mogąc dotrzymać tempa najszybszym i Alonso skończył wyścig za Buttonem, za podium, a w efekcie także poza pierwszą trójką mistrzostw świata.

Michael Schumacher (Mercedes, P15)

Weekend zaczął się dobrze, a Schumacher awansował do trzeciej części kwalifikacji. W wyścigu też zanosiło się na porządny wynik (najszybsze okrążenia Schumachera), ale na drodze kierowcy Mercedesa stanął Senna, po zderzeniu z którym Niemiec musiał zjechać na wymianę przebitej opony. Z kłopotów już się nie wydostał i na koniec sezonu został zdublowany. Historia lubi się najwyraźniej powtarzać: Michael dopatrywał się przyczyn zderzenia w braku doświadczenia Brunona... w Grand Prix Francji 1992 na torze Magny Cours młody Michael Schumacher wjechał w bolid trzykrotnego mistrza świata Ayrtona Senny. Po wyścigu Ayrton nie zapomniał pouczyć początkującego w Formule 1 Schumachera, jak się jeździ i czego robić nie należy. Blisko dwadzieścia lat później role się odwróciły i to Schumacher poucza Sennę na temat braku doświadczenia.

Bruno Senna (Renault, P17)

Dobre złego początki: radość po świetnych kwalifikacjach i niespodziewanym (biorąc pod uwagę ostatnią formę Lotus Renault) awansie do trzeciej części kwalifikacji zostały szybko przyćmione przez kolizję z Schumacherem, za którą Senna został ukarany. Najwyraźniej odezwał się w nim duch bojowego wuja Ayrtona, który nie pozwolił Brunonowi odpuścić i zbyt łatwo oddać pozycji. Czy Senna był naprawdę winny zderzenia, czy też był to incydent wyścigowy jakich wiele, pozostaje sprawą dyskusyjną. Co się stało to się jednak nie odstanie, a Bruno nie będzie raczej wspominał dobrze swojego domowego wyścigu, szczególnie, że była to jego ostatnia szansa na zaprezentowanie się z dobrej strony w walce o posadę w kolejnym sezonie.

Lewis Hamilton (DNF, awaria skrzyni biegów)

Po świetnym występie i zwycięstwie w Abu Zabi przed dwoma tygodniami Hamilton liczył pewnie na równie dobry występ w Brazylii i pozytywne zakończenie sezonu. Niestety – przeliczył się, a Brazylia stanowiła niejako odzwierciedlenie całego sezonu Hamiltona – pechowego i, co tu ukrywać, nie najlepszego. Kwalifikacje przegrane z Jensonem Buttonem nie stanowiły zaskoczenia, już się to wcześniej Lewisowi zdarzało. Stratę pozycji na rzecz Alonso po zgaśnięciu świateł też już wcześniej widzieliśmy, tak samo jak pojedynek o pozycję z Felipe Massą. Pojedynek, którego się nie doczekaliśmy, bo w mclarenie zepsuła się skrzynia biegów. Woda na młyn osób dopatrujących się polecenia zespołowego w komunikacie o zepsutej skrzyni biegów Sebastiana Vettela: skrzynia Hamiltona zachowała się w sposób bardziej właściwy wadliwej jednostce – kilka okrążeń po pierwszych doniesieniach o kłopotach, całkowicie zawiodła, nie pozwalając kierowcy nawet myśleć o dojechaniu do mety, o najszybszych kółkach nie wspominając.
Podbudowany wygraną w Abu Zabi Hamilton zachował jednak pogodę ducha i jedną rzecz zrobił odwrotnie niż wcześniej w tym roku – zamiast kłócić się z Massą i wzbudzać kontrowersje, wyciągnął do Brazylijczyka przyjazną dłoń i zakopał topór wojenny. Choć więc wynik w Interlagos Lewis osiągnął mało satysfakcjonujący, można powiedzieć, że sezon zakończył pod pewnym względem pozytywnie.

Już w czwartek zapraszamy na podsumowanie całego sezonu, czyli „Wygranych i przegranych 2011”.