F1

Ayrton Senna na zawsze najlepszy

Dodane: 2011-05-02 08:55:26

Przez: wojtek

Ayrton Senna da Silva to kierowca, który nigdy nie zostanie zapomniany. Był wspaniały nie tylko na torze, lecz także poza nim.

Karting

Brazylijczyk zasiadł w swoim pierwszym gokarcie w wieku 4 lat. W zawodach kartingowych zadebiutował, kiedy miał 13 lat. W 1977 roku wygrał mistrzostwa Ameryki Południowej. Następnie obronił tytuł, po czym przeniósł się do kartingowych mistrzostw Brazylii. Tam zdobywał tytuły w latach 1978–1981. Równolegle startował w mistrzostwach świata, w których zostawał wicemistrzem w sezonach 1979–1980.

Formuła Ford i Formuła 3

Po wygranych w kartingu przyszedł czas na podbój Europy. W 1981 roku Senna wystartował w brytyjskiej Formule Ford 1600. Już w pierwszym sezonie rywalizacji wygrał serię. Na następny sezon przeniósł się do wyższej klasy – Formuły Ford 2000. Postanowił, że będzie startował w europejskich i brytyjskich eliminacjach. Co ciekawe, wygrał w obu kategoriach. Wystartował w prestiżowym wyścigu o GP Makau i zwyciężył. W 1983 roku wystartował w brytyjskiej Formule 3. Ten sezon okazał się kluczowy dla startu w F1. W Formule 3 wygrał i tym samym zapewnił sobie miejsce w zespole F1 – Toleman.

Formuła 1

Swój debiutancki sezon w F1 (1984) Ayrton Senna zakończył na 9. miejscu z dorobkiem 13 punktów. Inne zespoły zaczęły szybko zwracać uwagę na utalentowanego brazylijskiego kierowcę. Senna zaprezentował światu swój talent m.in. w GP Monako 1984, gdzie zajął drugie miejsce. Warto odnotować, iż ten wyścig odbył się w deszczu. W swoim pierwszym sezonie w F1 Ayrton Senna stawał na podium jeszcze dwukrotnie: w Wielkiej Brytanii i Portugalii.

Sezon 1985 Brazylijczyk spędził w stajni Lotus. Pamiętne GP Portugalii było jego pierwszym zwycięstwem. Tego dnia padało. Inni kierowcy popełniali błędy, a da Silva wykorzystywał je, jadąc bardzo szybko. Powtórzył wygraną w GP Belgii. Zakończył sezon na czwartym miejscu. Do trzeciego Keke Rosberga zabrakło 2 punktów.

W sezonie 1988 Ayrton Senna przeniósł się do McLarena. Drugim kierowcą był Alain Prost. Obaj panowie za sobą nie przepadali. Tytuł przypadł Brazylijczykowi, a jego zespół wygrał 15 z 16 wyścigów.

Sezon 1989 to zacięta walka kierowców McLarena, którzy zamiast się wzajemnie wspierać, walczyli ze sobą. Najwięcej kontrowersji wzbudziło GP Japonii. Prost przyblokował Sennę, doprowadzając do kolizji. W efekcie Francuz nie ukończył wyścigu. Brazylijczyk zaś, mimo uszkodzonego przedniego skrzydła, mógł kontynuować jazdę. Ayrton wygrał wyścig, ale nieoczekiwanie został zdyskwalifikowany. Po tym zajściu mistrzowski tytuł zdobył Prost.

Sezon 1990 nie był już pełny napięć. Prost przeszedł do Ferrari, a w McLarenie zastąpił go Gerhard Berger. Tytuł przypadł po raz drugi Ayrtonowi Sennie z przewagą 7 punktów nad drugim Alainem Prostem.

Sezon 1991 to ogromna dominacja Brazylijczyka, który zdobył tytuł z przewagą 24 punktów nad drugim Nigelem Mansellem. Senna wygrał siedem wyścigów, walcząc z dochodzącym do głosu w drugiej części sezonu Williamsem. Jak powszechnie wiadomo, w tym czasie do stajni Williamsa dołączył Adrian Newey.

Niestety w 1992 roku bolidy McLarena nie były najlepsze. Williams zdecydowanie przeważał i to właśnie ten team zdobył obie mistrzowskie korony. Senna wygrał tylko trzy razy i ukończył sezon na czwartym miejscu.Przed nowym sezonem Ayrton miał kryzys i chciał zaprzestać ścigania się w F1. Testował nawet samochód IndyCar.

Rok 1993 był dużo lepszy i Senna został wicemistrzem. Wygrał pięć razy, między innymi w Donington Park. Wyścig ten przeszedł do historii: ulewny deszcz padający nad torem był dla Ayrtona chlebem powszednim. Brazylijczyk pokonał Williamsy w niewiarygodnym stylu. To był ostatni sezon współpracy Senny z McLarenem.

W sezonie 1994 Brazylijczyk związał się z Williamsem. Współpraca nie przebiegała jednak tak, jak tego oczekiwano. Nowy bolid nie miał systemów kontroli trakcji i aktywnego zawieszenia, które w latach 1992–93 dawały Williamsowi ogromną przewagę, a od 1994 roku zostały zabronione. Maszyna była nieudana. Senna nie ukończył dwóch pierwszych wyścigów. Co ciekawe w obydwu zdobył pole position.

GP San Marino 1994 (Czarny Weekend)

Złym zwiastunem był potężny wypadek Rubensa Barrichello w piątkowej sesji kwalifikacyjnej. Jeżdżący w zespole Jordan Brazylijczyk na zakręcie Variante Bassa wjechał w ścianę z opon, uderzył głową o kierownicę i stracił przytomność. Został przewieziony do szpitala. Przejęty Ayrton Senna udał się do centrum medycznego. Prace na torze były kontynuowane.

Już po 20 minutach sobotniej sesji debiutant Roland Ratzenberger miał wypadek, który okazał się śmiertelny. Austriak stracił przednie skrzydło i z impetem wpadł na betonową bandę. Kierowcy Williamsa, w tym Ayrton, nie startowali w kwalifikacjach po tym zajściu.

Rozwój wydarzeń sprawił, że Senna bardzo niepokoił się bezpieczeństwem torów F1. Miał zamiar stworzyć grupę kierowców, która zajęłaby się problemem.

Od razu na starcie wyścigu doszło do wypadku. JJ Lehto nie ruszył, a w jego bolid wjechał Pedro Lamy. Oderwane koło i części bolidu poleciały w stronę trybun, raniąc 8 kibiców oraz jednego policjanta. Na torze pojawił się samochód bezpieczeństwa.

Po restarcie Senna prowadził, jadąc dobrym tempem. Niestety zegar jego życia odliczał już tylko sekundy do końca na Ziemi. Na zakręcie Tamburello Ayrton jedzie prosto, uderzając w bandę. Urwana część zawieszenia przebija wizjer i śmiertelnie rani Brazylijczyka. Jedni powiedzą „Bóg tak chciał”, inni przyczyn tragedii będą szukać w zawodności maszyny.

W zniszczonym bolidzie Senny odnaleziono austriacką flagę, którą Brazylijczyk chciał wywiesić na cześć Rolanda Ratzenbergera.

Przyczyny wypadku najlepszego brazylijskiego kierowcy do dziś nie są do końca znane mimo przeprowadzonego postępowania. Jedna z hipotez mówiła o za niskiej temperaturze opon jednak uznano, że opony nie odgrywały roli w tym wypadku. Pojawiły się podejrzenia o pękniętą kolumnę kierownicy, która spowodowała brak kontroli nad bolidem. Nagranie z kamery pokładowej Senny kończy się 0,9 sekundy przed uderzeniem w bandę. Wielu przypuszcza, że gdyby trwało dłużej, zobaczylibyśmy jak Ayrton Senna trzyma w rękach urwaną kierownicę (niczym Witalij Pietrow w Malezji 2011).

Sprawa o zabójstwo wniesiona do sądu przez pewnego Włocha trwała kilka lat, jednak oskarżony zespół Williamsa został oczyszczony z zarzutów. W 2004 roku sprawa została ponownie rozpatrzona i zamknięta rok później. Za powód podaje się brak nowych faktów. Najprawdopodobniej Brazylijczykowi pękła kolumna kierownicy. Przypuszcza się, że zawinili mechanicy Williamsa, zmieniający na prośbę Senny długość kolumny. Ze względu na przedawnienie, nigdy już nie zostaną ukarani.

Dlaczego był tak dobry?

Senna to bez wątpienia jeden z najpopularniejszych kierowców w historii. Nawet teraz po śmierci cieszy się uwielbieniem fanów. Tragiczna śmierć sprawiła, że stał się legendą. Być może nawet przyczyniła się do jego większej popularności, jednak trzeba zauważyć, że nawet za życia Senna uważany był za kogoś wyjątkowego.

Jego szczególną umiejętnością było super szybkie okrążenie podczas kwalifikacji. 65 zdobytych pole position dobitnie o tym świadczy. Wygrał też 41 Grand Prix – Michael Schumacher potrzebował kilku dobrych lat, żeby wyrównać ten rekord, a gdy mu się udało w 2000 roku, na twarzy Niemca pojawiły się niespotykane do tej pory emocje.

Senna odznaczał się niesamowitą pasją, był geniuszem, co jednak nie przeszkadzało mu okazywać ludzkich emocji. Podczas kwalifikacji do GP Belgii 1992, Érik Comas rozbił się, a Senna zatrzymał bolid i zaoferował pomoc. Później odwiedził Francuza w szpitalu. Ironiczne może zatem wydać się, że sam potrafił poświęcić bezpieczeństwo innych, by osiągnąć swój cel. To on zapoczątkował serię wypadków, które miały decydować o mistrzostwie – pokazał, że nie brakuje mu pasji, jednak jego zachowanie na torze nie zawsze pozostawało w duchu fair play.

Był niesamowitym kierowcą, który potrafił iść dalej niż każdy inny. Choć jego śmierć prawdopodobnie zaważyła na sposobie postrzegania go jako super gwiazdy, powszechnie wiadomo, że miał serce do wyścigów. Senna potrafił opanować prędkość, coraz bardziej naginać maksimum swoich możliwości w każdych warunkach pogodowych. Czasami jednak to serce panowało nad nim bardziej niż rozum. Senna był człowiekiem głęboko wierzącym. Niedługo przed śmiercią założył fundację Ayrton Senna Foundation, mającą na celu niesienie pomocy ubogiej młodzieży w Brazylii i na świecie.

Cytaty samego Senny

O wygrywaniu:
„Oczywiście są momenty, kiedy zastanawiasz się jak długo można to robić, ponieważ są inne aspekty tego stylu życia, które nie są miłe. Jednak ja po prostu kocham wygrywać”.

O drugiej pozycji:
„Bycie drugim, to znaczy być pierwszym, który przegrał”.

O strachu i śmierci:
„Strach jest dla mnie ekscytujący”.„Chcę żyć w pełni bardzo intensywnie. Nigdy bym nie chciał cierpieć z powodu kontuzji lub choroby. Jeżeli przydarzy mi się wypadek, wolałbym umrzeć natychmiast”.

O kobietach:
„Kobiety – zawsze są z nimi problemy jednak nie mogę bez nich żyć”.

O Bruno:
„Jeśli myślicie, że ja jestem dobry, poczekajcie na mojego siostrzeńca Bruno”.

Źródło: f1fanclub.pl , wikipedia.pl

Autor: Przemysław Mitak