F1

Historia GP Kanady

Dodane: 2011-06-05 13:47:36

Przez: Margo

Tor w Montrealu to miejsce, które widziało mnóstwo dramatów i momentów chwały. Przyjrzyjmy się historii tego niesamowitego obiektu.

Wyspę Notre Dame na rzece Świętego Wawrzyńca, na której umiejscowiony jest tor, usypano specjalnie na światową wystawę Expo w 1967 roku, dziewięć lat później odbywały się na niej zawody wioślarzy podczas letnich igrzysk olimpijskich.

Dwa lata później na wyspie zbudowano tor wyścigowy, na który Grand Prix Kanady przeniesiono z Ontario z przestarzałego i zbyt niebezpiecznego toru Mosport. Montreal stał się dla Formuły 1 miejscem magicznym. Jest obiektem typowo ulicznym - praktycznie w samym centrum stolicy Quebeku. Tor już na pierwszy rzut oka robi wrażenie niesamowicie ciężkiego zarówno dla kierowców jak i bolidów - ze słynną ostatnią szykaną na czele.

Pierwszy wyścig w 1978 roku wygrał bohater gospodarzy, Gilles Villeneuve. Gilles rok później walczył tutaj koło w koło z Alanem Jonesem. Australijczyk miał lepszy samochód i wygrał o sekundę. W kolejnym roku zdobył w Montrealu mistrzostwo świata, choć w trakcie jazdy miał kolizję z największym konkurentem, Nelsonem Piquetem. Wyścig przerywano, ostatecznie Piquet go nie ukończył.

W 1982 roku Villeneuve zginął w kwalifikacjach do Grand Prix Belgii, a tor w Montrealu nazwano jego imieniem. W tym samym roku w Kanadzie odbył się najtragiczniejszy wyścig na tym torze - na starcie żywcem spłonął Riccardo Paletti. Incydent spowodował nieznaczne opóźnienie i kilka godzin później zwycięzcą został Nelson Piquet. Dziewięć lat później Nigel Mansell prowadził z taką przewagą, że na ostatnim okrążeniu zwolnił, aby machać ręką do kibiców. Za bardzo jednak obniżył obroty i... zgasił silnik w swoim Williamsie. Bolidy nie mają rozrusznika, więc Anglik nie mógł go uruchomić. Sklasyfikowano go na szóstym miejscu.

Francuz Jean Alesi w 1985 roku właśnie w Montrealu wygrał w Ferrari swój jedyny wyścig w karierze, trzy lata później Michael Schumacher - mimo otrzymania kary 10 sekund - zdołał wyprzedził w końcówce Damona Hilla i Giancarlo Fisichellę i stanął na najwyższym stopniu podium.

W 1999 roku ściana przy ostatnim zakręcie, na której wisiał powitalny baner z napisem: "Bienvenue au Québec", została ochrzczona ścianą mistrzów, bo samochody rozbijali tam najlepsi w poprzednich latach: Schumacher, Hill, a także syn Gillesa Villeneuve'a Jacques. Również w późniejszych latach miejsce to zebrało żniwo m.in. w postaci prowadzącego w wyścigu Fernando Alonso (2005). W 2001 roku Michael i Ralf Schumacherowie odnieśli pierwsze w historii Formuły 1 podwójne rodzinne zwycięstwo.

Wyścig w 2006 roku stał przede wszystkim pod znakiem rozpadającej się nawierzchni toru - olbrzymi nacisk wywierany przez przód bolidów i niesamowite "ssanie" wytarzane przez podwozie sprawiły, że pod koniec wyścigu tor był w fatalnym stanie i nawet minimalne zjechanie z idealnego toru jazdy kończyło się, jak w przypadku Jacquesa Villeneuva, rozbiciem bolidu na okalających tor bandach. Wyścig w dominującym stylu wygrał późniejszy mistrz - Fernando Alonso.

W roku 2007 cały świat wstrzymał oddech. Makabrycznemu wypadkowi uległ nasz rodak, Robert Kubica. Uderzył z ogromną prędkością w bandę, przekoziołkował nad torem i zatrzymał się na barierce po drugiej stronie. Na szczęście Polak nie odniósł poważnych obrażeń. W tym samym wyścigu, swój pierwszy tryumf w karierze świętował Lewis Hamilton.

Wyścig w sezonie 2008 znów przeszedł do historii za sprawą Kubicy. Odniósł on w tym wyścigu swoje pierwsze i jak do tej pory jedyne zwycięstwo w F1. Na drugim miejscu uplasował się jego zespołowy kolega, Nick Heidfeld. Był to jedyny w historii dublet zespołu BMW Sauber.

Lata 2009 i 2010 to dominacja Lewisa Hamiltona z zespołu Mclaren. Czy w tym roku Brytyjczyk odniesie swoje czwarte zwycięstwo na tym torze?

źródło: f1.com, informacja własna