F1

Historia toru Silverstone

Dodane: 2011-07-08 01:35:47

Przez: Ewa Zaborska

Wyścigi po pasach startowych, publiczność depcząca zboże na torze i wieczne kłótnie o organizację GP. Poznaj historię kolebki F1.

To właśnie w Silverstone, miejscowości leżącej w Northamptonshire w Anglii, zorganizowano pierwszy w historii wyścig F1. 13 maja 1950 roku na starcie stanęło 21 kierowców, ale do mety dojechało jedynie 11, z czego 3 zostało zdublowanych aż 6-krotnie. Zwycięzcą tego wyścigu był Nino Farina w Alfie Romeo, późniejszy mistrz świata z tego samego sezonu. Od tamtego czasu nad Silverstone co pewien czas zbierają się czarne chmury, a władze F1 grożą wykreśleniem wyścigu z kalendarza. Mimo to, Silverstone wciąż gości u siebie najlepszych kierowców świata, będąc jednym z najpopularniejszych, najciekawszych i najbardziej lubianych torów w całym cyklu. Od 1987 r. regularnie odbywa się tu GP Wielkiej Brytanii.

W miejscu, w którym obecnie leży tor, znajdowało się wcześniej lotnisko RAF-u, które zostało otwarte w 1943 r. Po wojnie w Wielkiej Brytanii znajdowało się wiele nieużywanych lotnisk, ale ani jednego większego toru wyścigowego.

Pierwszy wyścig odbył się w Silverstone w 1947 r., kiedy na terenie dawnego lotniska pościgać postanowiła się grupa przyjaciół. Niedługo później zainteresowanie terenem wyraził Królewski Klub Automobilowy (RAC) i w 1948 r. otrzymał pozwolenie na dzierżawę od ministerstwa lotnictwa. W tym czasie w miejscu toru znajdowało się gospodarstwo rolne i chlewnia. W związku z tym RAC zatrudnił rolnika Jamesa Wilsona Browna, aby ten stworzył pierwszy tor, na którym miało się odbyć Grand Prix. Brown miał na to 2 miesiące.

Pierwszy wyścig miał miejsce na pasach startowych, co tłumaczy długie proste ówczesnego toru. 2 października 1948 r. między kostkami siana i porzuconymi linami odbyło się pierwsze Grand Prix Królewskiego Klubu Automobilowego. Widzowie stawili się tłumnie, by oglądać wyścig 23 samochodów, ścigających się od obrzeża lotniska, po pasie startowym i z powrotem na obrzeże. W związku z układem toru, który wymagał by kierowcy jechali wprost na siebie nim skręcili ostro na obrzeże toru, rozstawiono płachty płótna, które miały zapobiegać rozproszeniu uwagi zawodników. Publiczności nie wpuszczono na środek toru, aby nie zdeptała rosnącego tam wciąż zboża! Zwycięzcą tego pamiętnego wyścigu został Luigi Villoresi w Maserati, który rozwinął zawrotną średnią prędkość ok. 115 km/godz. (72 mile/godz.) i wygrał 500 funtów.

W 1952 r. linia startu została przesunięta z prostej Farm (farma) na prostą między zakrętami Woodcote (szopa na drewno) i Copse (zagajnik). Taki rozkład pozostał niezmienny przez kolejne 35 lat. W 1975 r. wprowadzono szykanę, której celem było zmniejszenie prędkości na szybkim zakręcie Woodcote. Zakręt Bridge (most) został przebudowany 12 lat później (1987), a następnie tor przeszedł gruntowne zmiany w latach 1990–91, na skutek których przeistoczył się z toru mega szybkiego w tor bardziej techniczny. Pierwszy wyścig na nowym torze wygrał bohater miejscowej publiczności Nigel Mansell w Williamsie. Po zwycięstwie, zjeżdżając do garażu, szczęśliwy Mansell podwiózł na swoim bolidzie wielkiego rywala – Ayrtona Sennę (McLaren), któremu na ostatnim okrążeniu wyścigu zabrakło paliwa.

Po śmieci Ayrtona Senny i Rolanda Ratzenbergera na Imoli w 1994 r. na wielu torach F1 wprowadzono liczne zmiany w celu zmniejszenia prędkości, a tym samym podniesienia standardów bezpieczeństwa. W związku z tym w zaledwie 19 dni przed GP Wielkiej Brytanii 1994 zakręt Abbey (opactwo) został zmieniony w szykanę, a rok później zmieniono wjazd z prostej Hangar w zakręt Stowe (nazwa pochodzi od miejscowości Stowe w hrabstwie Buckinghamshire, w którym znajduje się tor), przez co zakręt ten stał się mniej niebezpieczny, ale też mniej wymagający.

30 września 2004 r. ogłoszono, że wstępny kalendarz F1 na sezon 2005 nie uwzględnia GP Wielkiej Brytanii, a jeżeli taki wyścig w ogóle się odbędzie, to nie na Silverstone. Zmieniono jednak zdanie i podpisano umowę, zgodnie z którą Grand Prix miało być organizowane na Silverstone do 2009 r. Później miejsce Silverstone miał zająć tor Donington Park, jednak jego udziałowcy popadli w finansowe tarapaty, a Brytyjski Klub Kierowców Wyścigowych (BRDC) podpisał w efekcie umowę z Berniem Ecclestone’em na organizację wyścigów w Silverstone przez kolejnych 17 lat. W sierpniu 2007 r. zatwierdzono plan przebudowy toru, która miała kosztować 25 milionów funtów. Zgodnie z nim planowano zbudować nowe trybuny, budynki w alei serwisowej i centrum rozwojowe. Niestety wkrótce na nowo odżyła dyskusja o to, który tor powinien organizować GP Wielkiej Brytanii.

Po wielu kłótniach i zmianach zdań w październiku 2009 r. ogłoszono, że właścicielom toru Donington Park nie udało się zebrać wymaganych do organizacji Grand Prix 135 mln funtów, dzięki czemu zwycięzcą sporu został tor Silverstone. 7 grudnia 2009 r. tor ostatecznie otrzymał prawo do organizacji wyścigu przez kolejnych 17 lat, a jego właściciele zgodzili się wybudować nową aleję serwisową. 11 lutego 2010 r. ogłoszono, że tor zostanie zmieniony, otrzymując kształt nazwany Arena. Dzięki temu długość jednego okrążenia została wydłużona o 760 metrów.

Zobacz także:

Najważniejsze dane dotyczące toru i zbliżającego się Grand Prix Wielkiej Brytanii.

źródła: silverstone.co.uk, f1-silverstone.co.uk