F1

Historia toru Nuerburgring

Dodane: 2011-07-21 00:12:21

Przez: Ewa Zaborska

To na tym torze swój przydomek zyskały „Srebrne strzały”. Poznaj pełną zwrotów akcji blisko 80-letnią historię niemieckiego toru Nürburgring.

Historia toru Nürburgring sięga czasów przedwojennych. Tor został otwarty w czasach kryzysu ekonomicznego w latach 30. XX wieku. Jego początki łączą się nieodzownie z początkami Mercedesa, który właśnie na Nürburgringu uzyskał przydomek Srebrnych strzał.

W 1934 r. Mercedes zadebiutował na torze. Niestety samochód był za ciężki i nie mieścił się w limicie 750 kg. Aby spełnić wymagania regulaminowe, członkowie zespołu Mercedesa spędzili noc poprzedzającą wyścig na zdrapywaniu lakieru pokrywającego samochód. Spod warstwy farby wyjrzała srebrno-aluminiowa konstrukcja – narodziły się Srebrne strzały.

W 1939 roku Hermann Lang pobił na wiele lat rekord toru. Aż do 1956 roku nikt nie pokonał tutejszego okrążenia w czasie krótszym niż 9 min i 52 sekundy.

Wojna przyniosła znaczne zniszczenia toru (po którym jeździły czołgi), ale po jej zakończeniu Nürburgring otrzymał drugą szansę i zaczęto organizować tu wyścigi różnych serii. Pierwszy wyścig F1 odbył się na Nürburgringu w 1951 r., a trzy lata później tor był gospodarzem GP Europy. Tamten pamiętny wyścig, który na żywo oglądało ok. 400 000 widzów wygrał idol lat 50. – Juan Manuel Fangio, który przez 4 lata pod rząd zwyciężał w GP Europy.

Tor cieszył się sporą popularnością, ale jednocześnie stawał się też coraz bardziej niebezpieczny. W 1967 r. przed linią startu/mety dodano szykanę, której celem było zmniejszenie prędkości na wjeździe do alei serwisowej, przez co pętla wydłużyła się o ok. 25 m. W 1970 r. na holenderskim torze Zandvoort zginął Piers Courage, a pozostali kierowcy, w obawie o swoje życie i zdrowie, zagrozili, że zbojkotują wyścig na Nürburgringu, jeżeli nie zostaną tam wprowadzone niezbędne zmiany. Ponieważ wypełnienie tego warunku w krótkim czasie było niemożliwe, GP Niemiec zostało przeniesione na przebudowany już wcześniej tor Hockenheim.

Konieczna zmiana układu toru Nürburgring kosztowała 17 mln niemieckich marek. Budowa jednak się odbyła i już w 1971 r. Formuła 1 wróciła na Ring. Zwycięstwo Jackie’ego Stewarta świętowało wówczas ponad 130 000 widzów. Jednak nawet mimo wprowadzonych zmian, Nürburgring wciąż był torem bardzo wymagającym, a co za tym idzie – dyskusyjnym.

Wypadek Nikiego Laudy w 1976 r. sprawił, że tor znów stracił prawo do organizacji wyścigów F1. Postanowiono, że tor zostanie gruntownie zmieniony. W tym celu powołano nawet do życia inicjatywę Rettet den Nürburgring (Ratujmy Nürburgring), a prace rozpoczęto 30 listopada 1981.

Nowy tor Nürburgring został ukończony w roku 1984 i przyjął nazwę GP-Strecke [Strecke, niem. trasa]. Aby lepiej uczcić otwarcie toru, 12 maja tego samego roku zorganizowano specjalny, pokazowy wyścig. Na starcie stanęli najlepsi kierowcy tamtych czasów: Jack Brabham, Phil Hill, Denis Hulme, James Hunt, Jacques Laffite, Niki Lauda, Carlos Reutemann, Keke Rosberg, Jody Scheckter, Manfred Schurti, Ayrton Senna i John Watson. Wszyscy jechali identycznymi, niemieckimi, samochodami – Mercedesami 190E 2,3-16. Wyścig wygrał Senna, a kolejne miejsca zajęli Lauda, Reutemann, Rosberg, Watson, Hulme i Jody Scheckter.

W 1984 r. zorganizowano tu GP Europy, a rok później – GP Niemiec. Po tych wyścigach Formuła 1 znów opuściła Nürburgring, a na torze organizowano wyścigi innych serii [m.in. 1000 km Nürburgring, DTM, wyścigi motocyklowe, będące wówczas nowością wyścigi ciężarówek, wyścigi samochodów w stylu Vintage, a nawet koncerty pod hasłem Rock am Ring (rock na Ringu)].

W 2002 r. tor ponownie przebudowano: szykanę Castrol na końcu prostej startowej zamieniono na ostry zakręt w prawo (nazwany Haug-Hook, Haczyk Hauga), którego celem było zwiększenie możliwości wyprzedzania. Dodatkowo dodano wolną sekcję w kształcie omegi, przez co tor wydłużył się z 4500 m do 5200 m (w tym samym czasie tor Hockenheim został skrócony z 6800 do 4500 m).

Początki XXI w. nie były łaskawe ani dla toru Nürburgring ani Hockenheim. Oba tory traciły pieniądze na skutek coraz wyższych opłat licencyjnych nakładanych na organizatorów wyścigów F1, a także małej liczby widzów, których zniechęcają wysokie ceny biletów. Dlatego też począwszy od 2007 r. Nürburgring i Hockenheim zmieniają się w organizacji GP Niemiec.

Z Nürburgringiem wiąże się wiele tragicznych, ale też ekscytujących historii. Tutaj zginęło lub na skutek wypadku zostało sparaliżowanych wielu kierowców wyścigowych. W 1997 r. na Nürburgringu doszło do zderzenia dwóch niemieckich kierowców, w dodatku braci – Ralf Schumacher wjechał w Michaela. Z kolei 2005 rok przyniósł dramatyczną końcówkę wyścigu – na kilka okrążeń przed końcem Kimi Räikkönen prowadził w wyścigu, ale spłaszczył oponę. Team postanowił zatrzymać Fina na torze, mając nadzieję na wygranie z doganiającym kierowcę McLarena Fernando Alonso z Renault. Na ostatnim okrążeniu zawieszenie w bolidzie Räikkönena nie wytrzymało i pękło. Alonso wygrał wyścig, a Räikkönen nie zdobył ani jednego punktu i został sklasyfikowany na 11. pozycji.

Przed GP Europy 2007 zakręty 8 i 9 zwane dotąd eskami Audi zostały przemianowane na eski Schumachera na cześć 7-krotnego mistrza świata.

Zobacz także:

Centrum Informacji Wyścigowej, czyli wszystkie najważniejsze informacje przed zbliżającym się GP Niemiec.

żródła: nuerburgring.de, grandprix-tickets.com